HALLO DAAR!

Zoals gisteren al op mijn log gekrabbeld zou ik vandaag naar Lopburi vertrekken. Vanmorgen vroeg wakker geworden. De wekker stond op iets over 7 uur, maar ik was al voor de wekker wakker, met dank aan de overbuurman die het nodig vond om even keihard een paar keer de deur dicht te slaan. Echt erg vond ik het niet want ik wilde vandaag een vroege start maken. Ik kon bij Baan Sabai nog niet eens ontbijten, dus dat heb ik maar bij de buren gedaan, waarna ik rond kwart over 8 mijn rugzakje heb gepakt (die overigens al gepakt was) en ik heb een Tuk-Tuk naar het busstation genomen. Normaal gesproken is het nooit een probleem om een taxi met taximeter te krijgen, maar vanmorgen wilde ze er allemaal niet aan om de meter aan te zetten, maar vroegen wel 250 baht. Ja, dat doet Luus dus niet. Na flink onderhandelen met de Tuk-Tuk kon ik er uiteindelijk voor 80 naar toe. Het is overigens een behoorlijk eind rijden maar omdat het zondagochtend is en er nog niet al te veel verkeer was, waren we er met een klein half uurtje. Dit is geloof ik wel het grootste busstation van de 3 die er in Bangkok zijn en ondanks dat er geen enkele Thai hier maar 1 woord Engels sprak ben ik toch bij de juiste balie terecht gekomen en daar zat gelukkig een mevrouw die mij wel begreep en mij voor 100 baht een buskaartje naar Lopburi verkocht. De bus vertrok om iets kwart voor 10 (15 minuten vertraging) en zou er 3 uur over doen, maar om precies 12 uur waren we al in Lopburi. Onderweg ook nog het toilet in de bus mogen uit proberen. Nu had ik niet verwacht dat het er superfris zou ruiken of dat her er superschoon zou zijn, maar een plasje plegen in een rijdende bus zonder licht dat had ik niet verwacht. Ik was liever niet in de bus naar het toilet gegaan, maarja, ik moest zo nodig en nood breekt dan wet, nietwaar. Ach, heb ik dit ook weer ervaren.

Bij aankomst op het busstation heb ik even goed rondgekeken, maar ik kon nergens een taxi of een Sawngthaew (een soort kleine pick-up met achterop 2 bankjes) ontdekken. Wel stonden er allemaal van die mannetjes met brommertjes die mij wel voor een paar baht naar het oude centrum wilde brengen (met de bus word je namelijk gedropt in het nieuwe Lopburi (en daar is echt geen ruk te beleven). Lopen was net een beetje te veel van het goede dus ik achterop. Moet je je voorstellen, zo'n klein Thais mannetje op een Honda'tje met zo'n grote witte meid achterop die ook nog eens zo'n mega rugzak om heeft. Dat die brommer niet op zijn achterwiel ging rijden. hahahaha. Ik werd gedropt bij het Asia Lopburi Hotel en daar even een kamer bekeken. Voor 300 baht heb ik nu een kamer met airco, douche, toilet en tv. Voor de rest is het niet echt een gezellig hotel, maar ik kom er toch alleen maar om te slapen.

Na te hebben ingechecked, even snel douchen en daarna op pad. Wat mij opviel hier is dat ik de enige tourist, reiziger, backpacker (geef het beestje een naam) ben hierzo. Zoveel buitenlanders als je ziet lopen in Bangkok zo weinig zie je er hier dus. Tijdens mijn wandeling kwam ik terecht bij de Wat Prang Sam Yot. Een tempel in Khmer-stijl waar echt honderden apen rondrennen. Dat moest Luus natuurlijk even zien. Het is echt ongelooflijk, zoveel apen die af en toe als een gek heen en weer rennen over te torens van de tempel. Er wordt gewaarschuwd dat je alles wat je bij je hebt, goed moet vasthouden; een petje op je hoofd is niet veilig, net zoals iets eetbaars bij je hebben, dat is helemaal vragen om een aantal apen die aan je kleren hangen. Toen ik een foto maakte van het geheel, werd ik opeens van achter besprongen door een aap (herstel: mijn rugzak werd besprongen door een aap). En even later hing er eentje aan mijn paardestaart. Blijkbaar denken ze dat dat los op je hoofd zit want er werden meer vrouwen met paardestaart belaagd door aapjes. Toen ik even later mezelf op de foto liet zetten klom er een aapje via mijn broek omhoog en hing aan mijn arm..... Ontzettend leuk voor de foto, alleen nadat een hele aardige Japanse meneer de foto had genomen beet dat kreng in mijn arm. Niet echt pijnlijk of zo, maar wel een klein wondje achterlatend. Gelukkig heeft Luus altijd haar ehbo-tasje bij zich, dus meteen even goed ontsmetten en een pleister erop en ik kan weer verder. Gelukkig heb ik mijn tetanusprikken al gehad en volgens de gids daar kon het ook geen kwaad (morgen misschien toch maar even naar een dokter voor een prikje?).

Nou Jan, je ziet het....ik ben nog geen dag alleen en ik word al lastig gevallen door een stel apen (maar ik ben (nog) niet door mijn rug gegaan, dus heb nog geen rugzaksjouwer nodig...hahahaha).

Na het bezoekje aan deze Wat even verder wat rondgelopen. Ik moet zeggen dat ik Lopburi nu niet echt bijster interessant vind, dus ik heb besloten om morgen weer te vertrekken. De grootste trekpleister hier is toch wel de tempel met al die apen. Hele toerbussen vol toeristen komen even langsrijden om hier een half uurtje rond te lopen en met die apekoppen op de foto te gaan en daarna gaat het spul weer hup de bus in op weg naar de volgende attractie. Ik ben zojuist even naar het station gelopen en heb een treinkaartje gekocht voor Phitsanulok. Ik vertrek om kwart voor 11 met de trein (fijne tijd, hoef ik tenminste niet zo achterlijk vroeg op) en kom dan om iets voor 2 uur aan. Ik ga zodirect nog even een andere Wat bekijken en misschien nog even naar het museum hier, maar ga eerst even een restaurantje zoeken (die heb ik nl. nog steeds niet gevonden hier.......(heb zeker een nieuwe bril nodig...).